Najważniejsza teoretyczna podstawa Hipnointegracyjnej Psychoterapii Głębi wg W. J. Meinholda z punktu widzenia psychogenezy i patogenezy opiera się na terapii w poszczególnych fazach rozwoju człowieka – od obecnego wieku, cofając przez kolejne lata życia, do fazy symbiotycznej a nawet momentu przed zapłodnieniem.

Terapia opiera się na:

  • fazach rozwoju w psychologii głębi wg Freuda i Junga oraz ich kontynuatorom
  • embriologii, neonatologii i pedologii
  • starych modelach wiedzy tajemnej takich jak mitologii, alchemii, szamanizmu i ich nowych humanistycznych ujęciach np. Rudolfa Steinera i innych
  • empirycznych wynikach analitycznie ukierunkowanych terapii hipnotycznych w psychologii głębi, które przyczyniły się do rozwoju psychologii prenatalnej

Psychologia głębi dostarcza instrumentów do poznania, doświadczenia i ewentualnych zmian w kompleksowości psychicznych postaw i procesów, ponad ich pobieżną i pseudologiczną ocenę.

Hipnoza jest mostem otwierającym drogę do podświadomości: zarówno do spirytualnych warstw nadświadomości, jak i podświadomych warstw psychicznych. To najbardziej bezpośrednia komunikacja człowieka wewnątrz siebie. Od ponad – mózgowej warstwy spirytualnej (znajdującej się być może w polu kwantowym), poprzez lewą półkulę mózgową i archaiczne części mózgu, aż do ,,świadomości” pojedynczej komórki. Jednocześnie  dzięki hipnozie możemy dosięgnąć najgłębszych warstw i duchowych wdrukowań pacjenta, co umożliwia ewentualną zmianę zgodną z jego wolą.

Hipnoza okazała się więc naturalnym łącznikiem między ciałem, duchem a duszą, a tym samym czynnikiem korygującym koncepcje zbyt mechanistyczne. Ponadto otworzyła wgląd w całościowe powiązania natury i humanizmu, niedostępne w żaden inny sposób. Hipnoza umożliwia zatem jakościowe wzbogacenie możliwości terapeutycznych, a także lepsze zrozumienie i zintegrowanie innych form terapii.

Największym zadaniem metody H.I.T.T. jest wskazanie drogi całościowego, gruntownego rozwoju ludzkiej duszy.

Chodzi to głównie o rozpoznanie, odkrycie, przepracowanie i tam gdzie to konieczne wypełnienie deficytów i zmianę błędnych wdrukowań. Może się to wydarzyć na drodze integracyjnego i pojednawczego zrozumienia samego siebie i rozszerzenia własnej biografii o ważne warstwy podświadomości i nadświadomości. W ten sposób siły, które do tej pory dawały o sobie znać tylko przez ,,chorobę” wyrażającą to, czym nie żyjemy, mogą znaleźć ujście w zdrowym, harmonijnym rozwoju.

W metodzie chodzi zarówno o choroby ciała, jak i duszy, a pacjentami są osoby zarówno o zaburzeniach powstałych niedawno, jak i tych, głęboko zakorzenionych.

Model terapeutyczny metodą H.I.T.T. nie jest traktowany jako ,,mapa zachowań”. W całościowej ,,ludzkiej terapii” opartej na zrozumieniu samego siebie, wskazówki drogowe są ważne, a nawet nieodzowne, jednak nigdy nie mogą zastąpić faktycznego doświadczenia realnego krajobrazu… W tym przypadku tym krajobrazem jest indywidualna, nie zredukowana do powtarzalnego modelu wyjątkowość każdego pacjenta.

Zapraszam na sesje hipnozy i zgłębiania wiedzy o sobie

Jolanta Drobek

Źródło: Sen o świadomości. Mały podręcznik hipnozy – Werner J. Meinhold,  seminarium – Faza symbiotyczna – H.I.T.T. (2018r) – Klaudia Manzini – Egger (Prezes Międzynarodowego Towarzystwa Hipnozy Terapeutycznej i Badań nad Hipnoza IGTH).